Monday, Mar 30th

Last update12:36:22 PM GMT

Προβολή άρθρων ανα tag: μεταρρύθμιση

Μετά τη μεταπολίτευση, η Ελλάδα περνάει αυτό το διάστημα την πιο κρίσιμη περίοδο στη σύγχρονη ιστορία της. Οι τωρινές αποφάσεις, οι πράξεις και οι παραλείψεις θα διαμορφώσουν το αύριο της πατρίδας, το μέλλον πολλών γενεών.

Από τη δεκαετία του 1980, η πολιτική προοδευτικά απαξιώθηκε γιατί δεν κατάφερε να δώσει λύσεις. Με ελάχιστες εξαιρέσεις, οι πολιτικοί δεν μπόρεσαν να οδηγήσουν τη χώρα ακόμη πιο μπροστά. Είχαν την ευκαιρία, αν αξιοποιούσαν τους συντελεστές ισχύος που διέθετε η Ελλάδα, να την καταστήσουν ένα μικρό, πλην όμως ισχυρό κράτος, ιδιαίτερα σε τομείς, όπως η ναυτιλία, ο τουρισμός, ο πολιτισμός και βεβαίως η παιδεία.

Τώρα είναι απαραίτητο να ξεπεράσουμε με επιτυχία τις δυσχέρειες της οικονομικής κρίσης, να διορθώσουμε τους λάθος χειρισμούς και να ανταπεξέλθουμε στις απαιτήσεις της κρίσης. Είναι όμως εξίσου σημαντικό να χαράξουμε την πορεία για το μέλλον, να προχωρήσουμε στις μεταρρυθμίσεις που χρειάζονται για να αλλάξουμε την μοίρα του τόπου μας, χωρίς πισωγυρίσματα και συμβιβασμούς, αλλά και χωρίς δογματισμούς ή αδιαλλαξία.

Με αυτό το πνεύμα θεωρώ τις τελευταίες εξελίξεις με την υπερψήφιση του νέου Νόμου για την Ανώτατη Εκπαίδευση θετικές. Ο νέος Νόμος χωρίς να αλλάζει την ουσία και το πνεύμα της μεταρρύθμισης, καθιστώντας την όμως περισσότερο λειτουργική, έδωσε ανάσα στην Ανώτατη Εκπαίδευση που τον τελευταίο χρόνο βρισκόταν σε κώμα. Καμία από τις αλλαγές δεν θίγει την πεποίθηση ότι η ποιότητα των Ελληνικών ΑΕΙ πρέπει να αναβαθμιστεί ή ότι πρέπει να υπάρχουν δικλείδες ασφαλείας ώστε να θεραπευτούν οι παθογένειες που κληρονομήσαμε από το παρελθόν ή και διαιωνίσαμε με πράξεις ή παραλείψεις μας.

Εκτιμώ ότι ο Νόμος δεν είναι μία «αντιμεταρρύθμιση», αλλά αποτελεί τη γέφυρα που μέσα από την ομαλή λειτουργία των Ιδρυμάτων θα δώσει τη δυνατότητα να περάσουμε από την απαξίωση στην αναβάθμιση του Ελληνικού Πανεπιστήμιου και όλων όσων το υπηρετούν. Ούτε είναι «πλήγμα» στη Δημοκρατία, καθώς η επιδίωξη ευρύτερων συναινέσεων και ο σεβασμός προς τα υφιστάμενα εκλογικά αποτελέσματα αυτοδιοίκητων φορέων ή η ανάδειξη με εκλογές των κοσμητόρων, είναι η ουσία των δημοκρατικών διαδικασιών

Το Πανεπιστήμιο και οι λειτουργοί του έχουν δεχτεί πολλές επιθέσεις. Σε πολλές από αυτές ο φαρισαϊσμός, οι σκοπιμότητες και ο λαϊκισμός περισσεύουν. Πολλοί ψάχνουν να ανακαλύψουν σκελετούς στο ντουλάπι της Ανώτατης Εκπαίδευσης. Λίγοι όμως αναδεικνύουν το έργο της. Είναι λογικό κάποιο σκάνδαλο να τραβά τα φώτα της δημοσιότητας περισσότερο από ό,τι ένα επιστημονικό επίτευγμα ή μία διάκριση. Είναι όμως και άδικο, καθώς ένα τεράστιο ποσοστό του επιστημονικού και του παραγωγικού δυναμικού της χώρας οφείλει την ύπαρξή του στο Ελληνικό Πανεπιστήμιο.

Κακώς κείμενα ασφαλώς υπάρχουν. Υπάρχουν όμως και καλώς κείμενα που είναι άγνωστα στο ευρύτερο κοινό. Ας σταματήσουμε λοιπόν να υποσκάπτουμε τα θεμέλια του σπιτιού μας, γιατί κοντεύει να πέσει και να μας πλακώσει. Ένας λαός που αδικεί και ρίχνει ασταμάτητα και άκριτα το ανάθεμα στους θεσμούς που μπορούν να τον στηρίξουν και να τον βγάλουν από την κρίση είναι μάλλον καταδικασμένος.

Δημοσιευμένο στην κατηγορία Κουσκουβέλης - Παιδεία
Τετάρτη, 22 Σεπτέμβριος 2010 08:14

Ο Μύθος της Μεταρρύθμισης

Ο Μύθος της Μεταρρύθμισης

 

Έθνος, Σάββατο 7.03.2009, σ. 8.
του Ηλία Κουσκουβέλη
Καθηγητή Διεθνών Σχέσεων

 

Η εκπαιδευτική μεταρρύθμιση μοιάζει με μύθο που φοβίζει τα παιδιά… αλλά και τους μεγάλους.  Είναι ο λαβύρινθος, με το εκπαιδευτικό σύστημα να παίζει το ρόλο του Μινώταυρου που κατασπαράσσει κάθε χρόνο χιλιάδες νέους.

Πρέπει να ξεμπερδεύουμε με τον Μινώταυρο και να βγούμε από το λαβύρινθο.  Πώς, όμως;  Ο μύθος είναι διδακτικός.  Χρειάζεται να δέσουμε τον μίτο στην αρχή, να τον ξετυλίξουμε πηγαίνοντας μέχρι το τέλος και, μετά, πάλι πίσω.  Είναι μια διαδικασία επίπονη, που χρειάζεται επιμονή, τόλμη, νηφαλιότητα και υπομονή.

Πρέπει ως κοινωνία να σταματήσουμε τη θυσία τής νέας γενιάς.  Από πού, όμως, να ξεκινήσουμε;  Η αρχή προς μια ουσιαστική μεταρρύθμιση δεν βρίσκεται στην ελάχιστη συμφωνία ως προς τη διαδικασία των εξετάσεων εισαγωγής στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, που περιορίζει πάντα το διάλογο.  Η ουσία τής όποιας μεταρρύθμισης βρίσκεται στους στόχους του εκπαιδευτικού συστήματος.  Πρέπει να αποφασίσουμε τι χαρακτηριστικά θέλουμε να έχει το εκπαιδευτικό μας σύστημα και για ποιους λόγους.  Συνήθως, αναλωνόμαστε στο να συζητούμε πως το εκπαιδευτικό μας σύστημα παράγει φοιτητές και μετά ανέργους, και όχι με το τι φοιτητές και, κυρίως, τι πολίτες δημιουργεί.

Η συζήτηση για την εκπαιδευτική μεταρρύθμιση θα πρέπει να μετατοπιστεί εδώ, να ξεφύγουμε από το θέμα των εξετάσεων και να συσχετίσουμε την μεταρρύθμιση με την αλλαγή της κοινωνικής νοοτροπίας και του πολιτικού πολιτισμού, με το μέλλον της χώρας μας.  Μ’ αυτόν τον τρόπο θα μπορέσουμε να φωτίσουμε τα προβλήματα της παιδείας, που μας απασχολούν πάντα, αλλά και τα κοινωνικά ζητήματα που μας απασχόλησαν τον τελευταίο καιρό.  Πρόκειται για συγκοινωνούντα δοχεία.  Αν κρίνουμε ότι δεν τα καταφέρνουμε στην κοινωνία, την πολιτική, την οικονομία, είναι γιατί το εκπαιδευτικό σύστημα δεν καταφέρνει να τροφοδοτήσει όλους τους τομείς της κοινωνικής ζωής με το κατάλληλο κοινωνικό κεφάλαιο, γιατί ως θεσμός πάσχει.  Ας μην ξεχνάμε, η ποιότητα και οι στόχοι της κοινωνίας, της πολιτικής, της οικονομίας, εξαρτώνται από την ποιότητα και τους στόχους του εκπαιδευτικού μας συστήματος.  Αυτό διαμορφώνει τους πολίτες και τους ηγέτες.

Συνεπώς, αν διαρκείς στόχοι της κοινωνίας, της πολιτικής, της οικονομίας είναι η ευημερία, η ανάπτυξη, η δημιουργία, η ελευθερία, η υπευθυνότητα, η συνοχή, η συμμετοχικότητα, η κοινωνική δικαιοσύνη, τότε οι ίδιοι στόχοι πρέπει να υποστηρίζονται και από το εκπαιδευτικό σύστημα.  Χρειαζόμαστε, λοιπόν, ένα σύστημα, το οποίο μέσω της γνώσης να προάγει τις έννοιες της κοινωνικής και ατομικής προόδου, της ευτυχίας της κοινωνίας, της κοινωνικής και ατομικής ευθύνης, της ισότητας, της συμμετοχής, της καινοτομίας.  Παράλληλα, έχουμε ανάγκη από ένα σύστημα το οποίο σε όλες τις βαθμίδες καλλιεργεί μαθητές, φοιτητές, στην ουσία πολίτες και ηγέτες, με αναλυτικό, κριτικό και δημιουργικό πνεύμα.

Σήμερα που καλούμαστε να επαναδιαπραγματευτούμε τους όρους του κοινωνικού συμβολαίου, που χρειαζόμαστε αλλαγή της κοινωνικής νοοτροπίας – μια μεταστροφή, όμως, που θα είναι αποτέλεσμα παιδείας - αυτή η ανάγκη είναι πιο ξεκάθαρη και πιο αδήριτη από ποτέ.  Καιρός, λοιπόν, να σκοτώσουμε το εκπαιδευτικό σύστημα-τέρας, ξετυλίγοντας το κουβάρι από την αρχή, ξεκινώντας από την ουσία και τους λόγους της μεταρρύθμισης.

Δημοσιευμένο στην κατηγορία Κουσκουβέλης - Παιδεία
You are here Άρθρα Γνώμης Κουσκουβέλης - Παιδεία Προβολή άρθρων ανα tag: μεταρρύθμιση