Friday, May 29th

Last update12:36:22 PM GMT

Προβολή άρθρων ανα tag: νέος Νόμος ΑΕΙ

Μετά τη μεταπολίτευση, η Ελλάδα περνάει αυτό το διάστημα την πιο κρίσιμη περίοδο στη σύγχρονη ιστορία της. Οι τωρινές αποφάσεις, οι πράξεις και οι παραλείψεις θα διαμορφώσουν το αύριο της πατρίδας, το μέλλον πολλών γενεών.

Από τη δεκαετία του 1980, η πολιτική προοδευτικά απαξιώθηκε γιατί δεν κατάφερε να δώσει λύσεις. Με ελάχιστες εξαιρέσεις, οι πολιτικοί δεν μπόρεσαν να οδηγήσουν τη χώρα ακόμη πιο μπροστά. Είχαν την ευκαιρία, αν αξιοποιούσαν τους συντελεστές ισχύος που διέθετε η Ελλάδα, να την καταστήσουν ένα μικρό, πλην όμως ισχυρό κράτος, ιδιαίτερα σε τομείς, όπως η ναυτιλία, ο τουρισμός, ο πολιτισμός και βεβαίως η παιδεία.

Τώρα είναι απαραίτητο να ξεπεράσουμε με επιτυχία τις δυσχέρειες της οικονομικής κρίσης, να διορθώσουμε τους λάθος χειρισμούς και να ανταπεξέλθουμε στις απαιτήσεις της κρίσης. Είναι όμως εξίσου σημαντικό να χαράξουμε την πορεία για το μέλλον, να προχωρήσουμε στις μεταρρυθμίσεις που χρειάζονται για να αλλάξουμε την μοίρα του τόπου μας, χωρίς πισωγυρίσματα και συμβιβασμούς, αλλά και χωρίς δογματισμούς ή αδιαλλαξία.

Με αυτό το πνεύμα θεωρώ τις τελευταίες εξελίξεις με την υπερψήφιση του νέου Νόμου για την Ανώτατη Εκπαίδευση θετικές. Ο νέος Νόμος χωρίς να αλλάζει την ουσία και το πνεύμα της μεταρρύθμισης, καθιστώντας την όμως περισσότερο λειτουργική, έδωσε ανάσα στην Ανώτατη Εκπαίδευση που τον τελευταίο χρόνο βρισκόταν σε κώμα. Καμία από τις αλλαγές δεν θίγει την πεποίθηση ότι η ποιότητα των Ελληνικών ΑΕΙ πρέπει να αναβαθμιστεί ή ότι πρέπει να υπάρχουν δικλείδες ασφαλείας ώστε να θεραπευτούν οι παθογένειες που κληρονομήσαμε από το παρελθόν ή και διαιωνίσαμε με πράξεις ή παραλείψεις μας.

Εκτιμώ ότι ο Νόμος δεν είναι μία «αντιμεταρρύθμιση», αλλά αποτελεί τη γέφυρα που μέσα από την ομαλή λειτουργία των Ιδρυμάτων θα δώσει τη δυνατότητα να περάσουμε από την απαξίωση στην αναβάθμιση του Ελληνικού Πανεπιστήμιου και όλων όσων το υπηρετούν. Ούτε είναι «πλήγμα» στη Δημοκρατία, καθώς η επιδίωξη ευρύτερων συναινέσεων και ο σεβασμός προς τα υφιστάμενα εκλογικά αποτελέσματα αυτοδιοίκητων φορέων ή η ανάδειξη με εκλογές των κοσμητόρων, είναι η ουσία των δημοκρατικών διαδικασιών

Το Πανεπιστήμιο και οι λειτουργοί του έχουν δεχτεί πολλές επιθέσεις. Σε πολλές από αυτές ο φαρισαϊσμός, οι σκοπιμότητες και ο λαϊκισμός περισσεύουν. Πολλοί ψάχνουν να ανακαλύψουν σκελετούς στο ντουλάπι της Ανώτατης Εκπαίδευσης. Λίγοι όμως αναδεικνύουν το έργο της. Είναι λογικό κάποιο σκάνδαλο να τραβά τα φώτα της δημοσιότητας περισσότερο από ό,τι ένα επιστημονικό επίτευγμα ή μία διάκριση. Είναι όμως και άδικο, καθώς ένα τεράστιο ποσοστό του επιστημονικού και του παραγωγικού δυναμικού της χώρας οφείλει την ύπαρξή του στο Ελληνικό Πανεπιστήμιο.

Κακώς κείμενα ασφαλώς υπάρχουν. Υπάρχουν όμως και καλώς κείμενα που είναι άγνωστα στο ευρύτερο κοινό. Ας σταματήσουμε λοιπόν να υποσκάπτουμε τα θεμέλια του σπιτιού μας, γιατί κοντεύει να πέσει και να μας πλακώσει. Ένας λαός που αδικεί και ρίχνει ασταμάτητα και άκριτα το ανάθεμα στους θεσμούς που μπορούν να τον στηρίξουν και να τον βγάλουν από την κρίση είναι μάλλον καταδικασμένος.

Δημοσιευμένο στην κατηγορία Κουσκουβέλης - Παιδεία

Σχόλιο του Παναγιώτη Ήφαιστου, Καθηγητή στο Πανεπιστήμιο Πειραιώς για τις παθολογίες στην ανώτατη εκπαίδευση, τον νόμο Διαμαντοπούλου και τις επικείμενες αλλαγές. 

"Πόσες φορές να τα πούμε! Εξ αντικειμένου!! Οι παθολογίες του ελληνικού πανεπιστημιακού χώρου δεν διορθώνονταν αλλά επιτείνονταν από τον λεγόμενο νόμο Διαμαντοπούλου που κατά την δική μου εκτίμηση έγραψε μαύρη σελίδα στις συζητήσεις σημαντικών υποθέσεων των νεοελλήνων μέσα στην ελληνική δημόσια σφαίρα.

 

Οι παθολογίες οφείλονταν πρωτίστως σε αίτια που ο νόμος δεν διόρθωνε αλλά βάθαινε:

α) τις κομματικοπαραταξιακές παρεμβάσεις που ροκάνιζαν τις τίμιες και δεοντολογικά σωστές ακαδημαϊκές-επιστημονικές στάσεις. Ο νόμος αντί αντιμετώπισης αυτής της παθολογίας άνοιγε παράθυρα εισβολής άσχετων με τα ακαδημαϊκά ιδιωτών κατιτί που θα θρέφει την ιδιωτεία.

β) το γιγαντιαίο έλλειμμα μέσων,

γ) αριθμητικά μιλώντας την μετατροπή του δημόσιου πανεπιστημίου σε μέσο μαζικής απονομής διπλωμάτων

δ) τις αναχρονιστικές διατάξεις όπως το «ένα σύγγραμμα» αντί της δυνατότητας λίστας βιβλίων

ε) την πανσπερμία γνωστικών αντικειμένων για να βολεύονται ατομικές σεκταριστικές επιστημονικές επιλογές που περιορίζουν την γνώση και που κατακερματίζουν τα διδακτέα αντικείμενα ενίοτε καθιστώντας τα προγράμματα σπουδών ακταρμά ασύνδετων μαθημάτων και

στ) την απουσία παράδοσης σύνδεσης των ερευνητικών, συγγραφικών προσπαθειών και της διδασκαλίας με το κοινωνικοπολιτικό πλαίσιο στο οποίο ανήκει το πανεπιστήμιο. Το τελευταίο ζήτημα γνωρίζω είναι λεπτό και στέκεται απειλητικά στα σύνορα της επιστημονικής αντικειμενικότητας. Το ανέλυσα ακροθιγώς στον προαναφερθέντα σύνδεσμο.

Τέλος, ο «νόμος Διαμαντοπούλου» ενώ έθιγε την επιθυμία πολλών πανεπιστημιακών (εκτιμώ συντριπτικά της πλειονότητας) να λειτουργούν ακαδημαϊκά-επιστημονικά ανεξάρτητα, δεν διόρθωνε την αγωνία εξίσου πολλών πανεπιστημιακών να αναβαθμιστεί η αξιοκρατική και αντικειμενική διεξαγωγή των κρίσεων μελών ΔΕΠ. Μετά από μια τριακονταετία φθορά που προκάλεσαν στους εκλέκτορες και τα γνωστικά αντικείμενα οι προαναφερθείσες παθολογίες ο «νόμος που αποφασίστηκε στο πόδι εν μέσω καλοκαιρινής ραστώνης» το 2011, οδηγούσε σε μια αδιάκριτη μαζικοποίηση της διαδικασίας επιλογής εκλεκτόρων. Οι αναγκαίες και μη εξαιρετέες επιστημονικές αιτιολογήσεις της αρμοδιότητας του εκλεκτορικού σώματος κυριολεκτικά εξαφανίζονταν από «όμοια και παρόμοια ΦΕΚ» που έμπαιναν όλοι στην ίδια κατηγορία αρμοδιότητας. Θα διορθωθεί αυτό;

Τώρα, τα νέα μέτρα του νέου Υπουργού καλύτερα να τα δούμε προσεκτικά και καλόπιστα. Να ελπίζουμε ότι θα κινούνται προς την σωστή κατεύθυνση διόρθωσης των προαναφερθέντων πραγματικών αιτίων των παθολογιών της ανώτατης δημόσιας εκπαίδευσης.

Καλύτερα, τέλος, όταν αναφερόμαστε στα νέα διορθωτικά μέτρα να είμαστε συγκεκριμένοι.."

Δημοσιευμένο στην κατηγορία Κουσκουβέλης - Πανεπιστήμιο Μακεδονίας
You are here Άρθρα Γνώμης Κουσκουβέλης - Πανεπιστήμιο Μακεδονίας Προβολή άρθρων ανα tag: νέος Νόμος ΑΕΙ