Wednesday, Jan 23rd

Last update10:36:22 AM GMT

Προβολή άρθρων ανα tag: Διαχείριση Κρίσης

Ποιες διεξόδους έχει πλέον η Κύπρος

Περίληψη: Μέχρι το τέλος του 2011 η Κύπρος εθεωρείτο παράδειγμα ενός επιτυχημένου και αναβαθμισμένου μικρού κράτους της Μεσογείου, που αναγεννήθηκε από τις στάχτες της καταστροφής τού 1974 και το οποίο ενίσχυσε την πολιτική και στρατηγική του θέση με την ανεύρεση των κοιτασμάτων φυσικού αερίου στην Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ) του. Ακολούθησε η χρηματοπιστωτική κρίση και οι λανθασμένοι χειρισμοί που οδήγησαν στην οικονομική καταστροφή της. Τώρα χρειάζεται πολιτικός και στρατηγικός αναπροσανατολισμός.

Περισσότερα: εδώ

 

Δημοσιευμένο στην κατηγορία Κουσκουβέλης - Εξωτερική Πολιτική
Πέμπτη, 11 Απρίλιος 2013 14:28

H Διαχείριση της Κρίσης στην Κύπρο

Στο τρέχον τεύχος της ελληνικής έκδοσης του Foreign Affairs  μπορείτε να διαβάσετε την ανάλυση μου για τη διαχείριση της πρόσφατης  κρίσης στην Κύπρο.  Mέχρι το τέλος του 2011 η Κύπρος εθεωρείτο παράδειγμα ενός επιτυχημένου και αναβαθμισμένου μικρού κράτους της Μεσογείου, που αναγεννήθηκε από τις στάχτες της καταστροφής τού 1974 και το οποίο ενίσχυσε την πολιτική και στρατηγική του θέση με την ανεύρεση των κοιτασμάτων φυσικού αερίου στην Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ) του. Ακολούθησε η χρηματοπιστωτική κρίση και οι λανθασμένοι χειρισμοί που οδήγησαν στην οικονομική καταστροφή της. Τώρα χρειάζεται πολιτικός και στρατηγικός αναπροσανατολισμός.

Παραθέτω το δελτίο τύπου για την κυκλοφορία του τεύχους Απριλίου. 

Κυκλοφορεί το τεύχος Απριλίου της ελληνικής έκδοσης του Foreign Affairs με αναλύσεις για το μέγα ζήτημα της Κύπρου και τις επιπτώσεις που έχει στις διεθνείς ισορροπίες της ευρύτερης περιοχής. Επίσης, σε άλλα δοκίμια, εξετάζονται οι πραγματικές δυνατότητες της ελληνικής οικονομίας, το μέλλον του καπιταλισμού υπό το πρίσμα των ανισοτήτων που φαίνεται πως δημιουργεί, αλλά και η ταυτότητα της ελληνικής κεντροαριστεράς εν μέσω οικονομικής κρίσης.

 

Ο καθηγητής Ηλίας Ι. Κουσκουβέλης και ο επίκουρος καθηγητής Κωνσταντίνος Φίλης, με ξεχωριστά άρθρα αναλύουν τα αίτια της κυπριακής κρίσης, περιγράφουν το αναδυόμενο σκηνικό στην ευρύτερη περιοχή και εξετάζουν την επόμενη μέρα στην Κύπρο καταγράφοντας τις διεξόδους που έχει η μεγαλόνησος μετά από έναν αναγκαίο πολιτικό και στρατηγικό αναπροσανατολισμό.

 

Επίσης, ο οικονομολόγος Γιάννης Σιώτος επισημαίνει τις ομοιότητες στην διπλωματική διαχείριση της Κύπρου με εκείνες που επεφύλαξαν για την Τσεχοσλοβακία τα ρωσικά και γερμανικά συμφέροντα την εποχή του Β’ Παγκόσμιου Πολέμου.

 

* * * *

Χάρη σε έναν νόμο του 1789, αλλοδαποί θύματα παραβιάσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων από επίσης ξένους θύτες, μπορούν να προσφεύγουν στα αμερικανικά δικαστήρια για να ζητήσουν δικαίωση. Όμως, το Ανώτατο Δικαστήριο των ΗΠΑ ενδέχεται σύντομα να απαγορεύσει αγωγές αυτού του είδους. Μια τέτοια απόφαση θα ήταν όνειδος, σύμφωνα με τον Pierre N. Leval, δικαστή στο Εφετείο Δεύτερου Βαθμού των ΗΠΑ. Όχι μόνο ο νόμος πρέπει να γίνει σεβαστός, αλλά και άλλες χώρες θα πρέπει ν’ ακολουθήσουν το παράδειγμα των ΗΠΑ. Άλλωστε, όπως σημειώνει στο άρθρο του και ο καθηγητής Νομικής Ιωάννης Χ. Βούλγαρης, τα Ανθρώπινα Δικαιώματα έχουν μια αμφίδρομη διαλεκτική σχέση με τις Διεθνείς Σχέσεις και ως εκ τούτου παίζουν βαρύνοντα ρόλο στο διεθνές

«σταυρόλεξο».

 

* * * *

Η οικονομική κρίση της Ελλάδας δεν έχει «συγκυριακό» χαρακτήρα ώστε να είναι δυνατόν να θεραπευθεί βραχυπρόθεσμα με λύσεις του κεϋνσιανού συνταγολογίου, σύμφωνα με τον οικονομολόγο Δημήτρη Α. Ιωάννου. Είναι, δυστυχώς, μια κρίση «διαρθρωτικού» χαρακτήρα που επωάσθηκε επί μακρόν και, ως εκ τούτου, δεν είναι δυνατόν να αντιμετωπισθεί παρά με μια αντίστοιχα μακρόπνοη πολιτική κλαδικής αναδιάρθρωσης και παραγωγικής ανάταξης. Παράλληλα, ο Βασίλης Μαγκλάρας, διδάσκων στο Ελληνικό Ανοικτό Πανεπιστήμιο, προχωρά σε μια ιδεολογική ανάλυση της τρέχουσας ελληνικής οικονομικής κρίσης, από τη σκοπιά της κεντροαριστεράς, προσπαθώντας να ανανεώσει την ταυτότητά της.

 

Καθώς η ανισότητα απλώνεται στον μεταβιομηχανικό καπιταλιστικό κόσμο, οι κυβερνήσεις, σύμφωνα με τον καθηγητή Ιστορίας Jerry Z. Muller, θα πρέπει να αποδεχθούν ότι σήμερα, όπως ανέκαθεν, η ανισότητα και η ανασφάλεια αποτελούν αναπόφευκτες συνέπειες των λειτουργιών της αγοράς. Το στοίχημα είναι πώς θα βρουν τρόπους για να θωρακίσουν τους πολίτες από τις αρνητικές συνέπειες του καπιταλισμού, ενώ παράλληλα θα διατηρήσουν τον δυναμισμό που πηγάζει από τα τεράστια οικονομικά και πολιτιστικά πλεονεκτήματά του.

 

* * * *

 

Ο ανταποκριτής του περιοδικού Nature, Jeff Tollefson, περιγράφει το πώς, από την καταστροφή του περιβάλλοντος και την επιδείνωση της κλιματικής αλλαγής, η Βραζιλία έχει αλλάξει πορεία, περιορίζοντας τον ρυθμό αποδάσωσης του Αμαζονίου κατά 83% από το 2004.

 

* * * *

Από την θεσμοθέτησή τους το 2000, οι Αναπτυξιακοί Στόχοι της Χιλιετίας (Millennium Development Goals) έχουν ενθαρρύνει τους ηγέτες του κόσμου να αντιμετωπίσουν πολλαπλές διαστάσεις της φτώχειας. Καθώς οι στόχοι λήγουν το 2015, γράφει ο John W. McArthur, συνεργάτης του ΟΗΕ και του Brookings Institution, έχει έρθει η ώρα να κατοχυρωθούν αυτές οι επιτυχίες και να επικεντρωθούμε σε αυτό που έρχεται μετά.

 

* * * *

 

Τέλος, σε ένα απολαυστικό κείμενο, ο Benn Steil, Διευθυντής Διεθνών Οικονομικών στο Council on Foreign Relations, αφηγείται την ιστορία του αξιωματούχου του Υπουργείου Οικονομικών των ΗΠΑ Χάρι Ντέξτερ Γουάιτ (Harry Dexter White) ο οποίος είναι περισσότερο

γνωστός ως ένας από τους κορυφαίους αρχιτέκτονες του συστήματος του Bretton Woods που διαμόρφωσε την παγκόσμια οικονομία μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Αλλά ήταν επίσης ένας κατάσκοπος για τη Σοβιετική Ένωση, παρέχοντας απόρρητες πληροφορίες και δίνοντας συμβουλές για οικονομικά θέματα. Γιατί το έκανε; Πρόσφατα αποκαλυφθέντα έγγραφα δείχνουν ότι αυτός ο υπέρμαχος του μεταπολεμικού παγκόσμιου καπιταλισμού ήταν στην πραγματικότητα ένας παθιασμένος οπαδός της επιτυχίας του σοβιετικού πειράματος με τον σοσιαλισμό.

Δημοσιευμένο στην κατηγορία Ενδιαφέροντα

Εδώ μπορείτε να βρείτε πληροφορίες για το μάθημα "Διεθνής Διπλωματία και Διαχείριση Κρίσεων" του Μεταπτυχιακού.

Δημοσιευμένο στην κατηγορία Διδασκαλία

Τύχη είναι ο αστάθμητος, ο απροσδόκητος παράγων που μπορεί να αλλάξει το ρου των γεγονότων. Αν είναι «κακή» και δεν τη διαχειριστούμε σωστά, τότε οι συνέπειες μπορεί να είναι καταστροφικές. Τρία τυχαία γεγονότα – ο λοιμός, η καταστροφή των Ερμών και η τρικυμία μετά τη ναυμαχία στις Αργυνούσες – γονάτισαν την Αθηναϊκή ηγεμονία. Αντίθετα, αν η τύχη είναι «αγαθή», τότε αυτοί που θα μπορέσουν να τη διαχειρισθούν, θα καταγράψουν σημαντικές επιτυχίες.

Η περίπτωση των υδρογονανθράκων στην ΑΟΖ είναι τύχη αγαθή. Κάποτε παραπονιόμασταν ότι κανείς δεν ενδιαφέρεται για την παράνομη εισβολή και κατοχή τής Κύπρου, ενώ, αντίθετα, οι πάντες κινητοποιήθηκαν για το Κουβέιτ. Η ερμηνεία ήταν – με λαϊκή και χιουμοριστική διατύπωση – ότι «η Κύπρος δεν βγάζει πετρέλαιο, αλλά χαρούπια». Έχει όμως η Ιστορία γυρίσματα!

Διότι, να που η τύχη χαμογέλασε και βρέθηκαν υδρογονάνθρακες στην Κυπριακή ΑΟΖ και, στη βάση αυτής της προοπτικής και ισχυρών κοινών συμφερόντων, συνήφθησαν ισχυρές συμμαχίες. Χαμογέλασε και στην Ελλάδα, ενώ γύρισε την πλάτη στην Τουρκία, της οποίας την έξοδο στη Μεσόγειο εμποδίζει ένα νησάκι: το Καστελόριζο. Θυμηθείτε όμως ότι στο πλαίσιο του σχεδίου Άτσεσον, σε αντάλλαγμα για την Ένωση, η Ελλάδα θα παραχωρούσε το Καστελόριζο! Και η Τουρκία το απέρριψε! Όντως, έχει η Ιστορία γυρίσματα.

Από τη μεριά της η Ελλάδα δεν διαχειρίζεται την αγαθή τύχη της, όπως άνετα, λόγω ισχυρότατων συμφερόντων, θα μπορούσε και δεν ανακηρύσσει ΑΟΖ. Όσο για την Κύπρο, όλα πήγαιναν πάρα πολύ καλά, μέχρι τη στιγμή που ένα ατυχές, από κάθε πλευρά, γεγονός ήρθε να αναταράξει το πολιτικό σκηνικό και διαίρεσε λαό και πολιτικούς.

Η διαίρεση αυτή φαίνεται να εντείνεται και να δημιουργεί προοπτικές διχασμού τη στιγμή που θα ξέρουμε αν από τα σπλάχνα τής Μεσογείου θα μεγαπλασιαστούν οι συντελεστές ισχύος μας. Θυμίζω ότι από διχασμό θα χανόταν η Επανάσταση του 21, από διχασμό χάθηκε η Μικρά Ασία, και ο διχασμός ευθύνεται, μεταξύ άλλων, για το 1974.

Η Τουρκία αντιλαμβάνεται τη σημασία των εξελίξεων και γι αυτό αντιδρά σπασμωδικά – χωρίς όμως να μπορεί να κάνει και πολλά εκτός από να ρίχνει πυροτεχνήματα. Η στιγμή είναι ιστορική και η ορθή διαχείρισή της θα αλλάξει τη ροή των γεγονότων για το Κυπριακό και για πολλά άλλα. Πριν λίγες μέρες είχα πει στον Φιλελεύθερο (26-9-2011) ότι ίσως ζούμε μία από εκείνες τις στιγμές στην Ιστορία που το τελευταίο εναπομείναν περιφερειακό κέντρο τού Ελληνισμού – η Κύπρος – μπορεί να τραβήξει προς τα μπρος όλους μας.

Γι αυτό και η ευθύνη τού πολιτικού προσωπικού τής Κύπρου είναι τεράστια. Θεωρώ επιστημονικό, τουλάχιστον, καθήκον μου, να υπενθυμίσω ότι για την ορθή διαχείριση μίας κρίσης απαιτούνται σύνεση, ψυχραιμία και ενότητα. Ιδιαίτερα όταν γι αυτά που μπορεί να συμβούν ο υπέρτατος και έσχατος δικαστής θα είναι η Ιστορία.

Δημοσιεύτηκε στις 16 Οκτωβρίου 2011, στον Φιλελεύθερο της Κυριακής, σελ. 33.

Δημοσιευμένο στην κατηγορία Κουσκουβέλης - Εξωτερική Πολιτική
You are here Διδασκαλία Προβολή άρθρων ανα tag: Διαχείριση Κρίσης