Thursday, Apr 09th

Last update12:36:22 PM GMT

Προβολή άρθρων ανα tag: αναν

Αναδημοσιεύω ένα ενδιαφέρον άρθρο από την ιστοσελίδα Agora Dialogue. Συγγραφέας του άρθρου είναι ο Μάρκος Τεμπλαρ.

Η ελληνοκυπριακή πλειοψηφία [80% του νόμιμου πληθυσμού της Κυπριακής Δημοκρατίας], απέρριψε με πολύ μεγάλη πλειοψηφία [76 %)] το σχέδιο που είχε ετοιμαστεί από τον ΓΓ του ΟΗΕ Κόφι Ανάν για επανένωση με την μικρή Τουρκοκυπριακή μειοψηφία, στο δημοψήφισμα της 24ης Απριλίου 2004. Η Ε/Κ πλειοψηφία θεώρησε την λύση που πρόσφερε το Σχέδιο Ανάν ως ανεφάρμοστη και άδικη, ενώ η κυβέρνηση της Τουρκίας την εξύμνησε ως εφαρμόσιμη και ικανοποιητική και για τις δύο πλευρές. Το ποσοστό της Τ/Κ μειονότητας—περίπου 18 % του πληθυσμού της νήσου, ισούται με το ποσοστό της Κουρδικής μειονότητας στην ίδια την Τουρκία. Με δεδομένες τις μακρόχρονες απαιτήσεις των Κούρδων της Τουρκίας για περισσότερα πολιτικά και άλλα δικαιώματα, εγείρεται ένα ενδιαφέρον ερώτημα του τύπου «τι θα γινόταν αν..»–δηλαδή αν εφαρμοζόταν ένα αντίστοιχο Σχέδιο Ανάν για την Κουρδική μειονότητα στην Τουρκία, θα έβρισκαν τότε οι Τούρκοι ένα τέτοιο σχέδιο λειτουργικό και δίκαιο;

Υποθετικό σενάριο «τι θα γινόταν αν..»

Μετά από συμφωνία των δύο κυριότερων κοινοτήτων της Τουρκίας (Κουρδικής και Τουρκικής), η παρούσα πολιτεία [Τουρκική Δημοκρατία] παύει να υφίσταται, εφ' όσον οι πολίτες της Τουρκικής Δημοκρατίας εγκρίνουν [σε χωριστά δημοψηφίσματα ανά κοινότητα] την νέα πολιτεία. Αμέσως μετά την έγκριση της νέας ρύθμισης, η καινούργια πολιτεία είναι πραγματικότητα. Δεν υπάρχει δυνατότητα [μελλοντικής] επιστροφής στο παλιό καθεστώς, ακόμη και αν οι πλειοψηφίες στην Τουρκική και την Κουρδική περιοχή ψηφίσουν με μεγάλη πλειοψηφία ότι το επιθυμούν. Σύμφωνα με τις πρόνοιες του Σχεδίου, η Τουρκία μετατρέπεται σε διζωνική και δικοινοτική ομόσπονδη πολιτεία, στην οποία το 37% της γης μεταβιβάζεται στην νέα κυβέρνηση των Κούρδων. Η νέα ομόσπονδη πολιτεία παίρνει το όνομα «Ενωμένη Τουρκική Δημοκρατία», που δεν αντιστοιχεί στην πραγματικότητα, και σύμφωνα με το νέο Σύνταγμα, οι δύο κύριες εθνικές ομάδες (Τουρκική και Κουρδική) έχουν ίση εκπροσώπηση στη νέα προτεινόμενη Γερουσία, ανεξάρτητα από την πληθυσμιακή τους σύνθεση. Σύμφωνα με τη διάταξη αυτή η υφιστάμενη πολιτεία παύει να υπάρχει.

Το Ανώτατο Δικαστήριο αποτελείται από ίσο αριθμό Κούρδων (18% του πληθυσμού) και Τούρκων (80% του πληθυσμού) δικαστών, συν τρεις ξένους δικαστές. Άρα οι ξένοι «παίκτες» θα μπορούν να καθορίζουν τις αποφάσεις με την ψήφο τους σε περιπτώσεις διαφωνιών. Εφ' όσον δεν υπάρχει ιεραρχία νόμων, η ομοσπονδία είναι στην ουσία συνομοσπονδία, στην οποία οι συνιστώσες πολιτείες είναι η πηγή των νόμων για την κεντρική εξουσία και όχι το αντίστροφο! Υπ' όψιν ότι ο λόγος που οι ΗΠΑ εγκατέλειψαν την αρχική δομή συνομοσπονδίας [τα πρώτα άρθρα της συμφωνίας είχαν ονομαστεί Articles of Confederation, Άρθρα Σύναψης Συνομοσπονδίας], αφορούσε το ότι δεν είχε λειτουργικότητα. Το Σύνταγμα των ΗΠΑ, που ψηφίστηκε το 1789, έδωσε ξεκάθαρη προτεραιότητα στους ομοσπονδιακούς νόμους σε σχέση με τους αντίστοιχους νόμους των συνιστωσών πολιτειών. Όλοι οι πολιτειακοί νόμοι των ΗΠΑ έχουν τις απαρχές τους σε ομοσπονδιακούς νόμους [που ψηφίζονται από τα δύο ομοσπονδιακά νομοθετικά σώματα, τη Βουλή των Αντιπροσώπων και τη Γερουσία].

Οι Κουρδικοί και Τουρκικοί πληθυσμοί θα μεταναστεύσουν ο κάθε ένας στην σχετική περιοχή του*. Επιβάλλονται χρονικοί περιορισμοί στο δικαίωμα της ελεύθερης και μόνιμης εγκατάστασης Τούρκων πίσω στα σπίτια και τις περιουσίες τους στην Κουρδική Συνιστώσα Πολιτεία. Οι Κούρδοι δεν υπόκεινται σε αντίστοιχους περιορισμούς. Όσοι Τούρκοι επιλέξουν να ζήσουν στα παλιά σπίτια τους στην περιοχή υπό Κουρδική διοίκηση, δεν έχουν καθόλου πολιτικά δικαιώματα, διότι μόνον οι Κούρδοι έχουν δικαίωμα εκλογής των πολιτικών εκπροσώπων της Κουρδικής Συνιστώσας Πολιτείας. Επιπλέον, στους Τούρκους που θα παραμείνουν στις περιοχές υπό Κουρδική διοίκηση, δεν θα επιτραπεί ποτέ να αποτελέσουν πέραν του 6% του πληθυσμού οποιουδήποτε χωριού. Με αυτό τον τρόπο, οι Τούρκοι εμποδίζονται από του να έχουν τα δικά τους σχολεία, και ακόμη να τεκνοποιήσουν αφού φτάσουν πληθυσμιακά στο όριο αυτό!

Η οικονομία της νέας ομοσπονδιακής Τουρκίας είναι ξεχωριστή ανά πολιτεία χωρίς κοινή δημοσιονομική και νομισματική πολιτική. Επιπλέον, οι Τουρκικές επιχειρήσεις δεν επιτρέπεται να επενδύσουν στην Κουρδική Συνιστώσα Πολιτεία, και ενώ οι ανωτέρω διατάξεις είναι ευεργετικές για τους Κούρδους, ο Τούρκος φορολογούμενος τελικά θα πληρώσει όλες τις τροποποιήσεις, ρυθμίσεις και μετατροπές στην νέα ομόσπονδη δημοκρατία, επειδή τα Ηνωμένα Έθνη θεωρούν ότι στις προηγούμενες δεκαετίες οι Κούρδοι υπέστησαν τα πάνδεινα και πρέπει να αποζημιωθούν. Τέλος, οι Τούρκοι πολίτες δεν δύνανται να κινήσουν οποιεσδήποτε αγωγές και παράπονα στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο σε σχέση με τις όποιες απώλειες περιουσίας και εισοδήματος εξ αιτίας της εφαρμογής του Σχεδίου.

Η ως άνω ανάλυση του «Τι θα γινόταν αν..» δείχνει τι θα συνέβαινε στους Τούρκους αν το Σχέδιο εφαρμοζόταν στην Τουρκία και δείχνει επίσης τι θα συνέβαινε στους Ελληνοκύπριους αν είχαν υπερψηφίσει το Σχέδιο Ανάν για την επανένωση της Κύπρου. Τα σχόλια ευπρόσδεκτα.

*Σημειωτέον ότι πριν την Τουρκική εισβολή του 1974 στην Κύπρο οι Τουρκοκύπριοι ήταν διάσπαρτοι σε πόλεις (όπου είχαν δικές τους συνοικίες) και σε χωριά σε όλο το νησί, από αμιγώς Τουρκικά μέχρι μεικτά με Ελληνοκύπριους.

Δημοσιευμένο στην κατηγορία Ενδιαφέροντα

Tην Τρίτη 3 Δεκεμβρίου έχω την χαρά και την τιμή να συμμετέχω και να συντονίζω τη συζήτηση μέ θέμα: Η Κύπρος μποστά σε ένα "νέο σχέδιο"; που διοργανώνει το Εργαστήριο Διεθνών Σχέσεων και Ευρωπαϊκής Ολοκλήρωσης με προσκεκλημένους τους αγαπητούς συναδέλφους Ευάγγελο Κουφουδάκη και Παναγιώτη Ήφαιστο και τον Κώστα Βενιζέλο, αρχισυντάκτη του Φιλελεύθερου

Σχεδόν δέκα χρόνια μετά το Σχέδιο Αννάν, η Κύπρος βρίσκεται μπροστά σε ακόμη μια προσπάθεια για την επίτευξη λύσης. Ωστόσο, τα δεδομένα έχουν αλλάξει. Το ερώτημα είναι αν εξελίξεις όπως: η ανακάλυψη υδρογονανθράκων στην περιοχή της ΝΑ Μεσογείου, η νέα ενεργειακή πολιτική της Κυπριακής Δημοκρατίας, η εδραίωση μίας ισχυρής συνεργασίας, σε πολλαπλά επίπεδα, μεταξύ Κύπρου-Ισραήλ και η αντίστοιχη η καμπή στις σχέσεις Τουρκίας- Ισραήλ, η δραστηριοποίηση ισχυρών ιδιωτικών πρωτοβουλιών στα ενεργειακά κοιτάσματα της περιοχής, το ενδιαφέρον των ΗΠΑ και της ΕΕ για την Κύπρο, αλλά και η οικονομική κρίση σε συνδυασμό με τη ρευστή κατάσταση στη Μέση Ανατολή, ως αποτέλεσμα του φαινομένου της Αραβικής Άνοιξης θέτουν νέες διαστάσεις, διλήμματα και προοπτικές για όλες τις πλευρές. Ο ΟΗΕ, ως ο κατεξοχήν Οργανισμός για τη διαχείριση του Κυπριακού, αλλά και οι ΗΠΑ, έχουν εκφράσει την επιθυμία για την επίτευξη λύσης. Ποια θα είναι όμως αυτή; Πόσο νέο είναι τελικά το "νέο σχέδιο" λύσης και ποιος ο ρόλος όλων των εμπλεκόμενων πλευρών στη διαμόρφωση του;

Σε αυτά και άλλα ερωτήματα καλούνται να απαντήσουν οι διακεκριμένοι καθηγητές και γνώστες του θέματος Ευάγγελος Κουφουδάκης και Παναγιώτης Ήφαιστος και ο αρχισυντάκτης της εφημερίδας Φιλελεύθερος Κώστας Βενιζέλος, 

Ο Ευάγγελος Κουφουδάκης είναι ομότιμος πρύτανης του Πανεπιστημίου Λευκωσίας, στο οποίο διετέλεσε πρύτανης το 2002-2006, και ομότιμος καθηγητής Πολιτικής Επιστήμης και κοσμήτορας (dean emeritus) του College of Arts and Sciences, Indiana University-Perdue University, στο Fort Wayne των ΗΠΑ. Ως πολιτικός επιστήμονας, έχει αφιερώσει ένα μεγάλο μέρος της ακαδημαϊκής του δραστηριότητας στη μελέτη ζητημάτων του Ελληνισμού, με έμφαση στην πολιτική και εξωτερική πολιτική της Ελλάδας, της Κύπρου, αλλά και της Τουρκίας. Το ερευνητικό του έργο περιλαμβάνει τη συγγραφή και επιμέλεια βιβλίων, ενώ πληθώρα άρθρων έχουν δημοσιευτεί σε ΗΠΑ, Ηνωμένο Βασίλειο, Βέλγιο, Καναδά, Ιταλία, Ελλάδα και Κύπρο.

Ο Παναγιώτης Ήφαιστος, είναι Καθηγητής Διεθνών Σχέσεων και Στρατηγικών Σπουδών στο Πανεπιστήμιο Πειραιώς. Είναι συγγραφέας 16 μονογραφιών, ενώ έχει συγγράψει εκατοντάδες άρθρα και δοκίμια σε συλλογικά έργα, επιστημονικές εκδόσεις και έντυπα γενικής πληροφόρησης, ενώ έχει υπηρετήσει σε διπλωματική αποστολή στις Βρυξέλλες από το 1978 έως το 1998.

Ο Κώστας Βενιζέλος είναι αρχισυντάκτης στην εφημερίδα Φιλελεύθερος, την εφημερίδα με την μεγαλύτερη κυκλοφορία στην Κύπρο. Ως συγγραφέας εστιάζει στην περίπτωση της Κύπρου, με έργα όπως: «Αμερικανική Πολιτική στο Κυπριακό την περίοδο του πραξικοπήματος και της τούρκικης εισβολής», (σε συνεργασία με Μ. Ιγνατίου), «Τα μυστικά αρχεία του Κίσιγκερ, η απόφαση για τη διχοτόμηση», (σε συνεργασία με Μ. Ιγνατίου, Ν. Μελέτη ) «Το Μυστικό Παζάρι-Οι 129 Ημέρες που Συγκλόνισαν τον Ελληνισμό». Ως άριστος γνώστης ζητημάτων της εξωτερικής πολιτικής και δη του Κυπριακού, ο Κώστας Βενιζέλος καλείται για διαλέξεις σε πανεπιστήμια, σε στρατιωτικούς και πολιτικούς φορείς, προκειμένου να καταθέσει, ως αναλυτής, τις απόψεις του.

Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί στις 12.00μμ στο αμφιθέατρο τελετών του Πανεπιστημίου Μακεδονίας.

Δημοσιευμένο στην κατηγορία Ενδιαφέροντα
You are here Ενδιαφέροντα Προβολή άρθρων ανα tag: αναν